zondag 13 november 2016
Sinterklaas 1962
Sinterklaas
Hij
komt, die goed beste Sint
Hij
komt, die ons het liefste vind
Bij
mijn moeder kwam de druk,
acht
kinderen en dan keer 4 kado’s.
Ieder
kreeg eerst iets nuttigs,
sokken,
sjaals, handschoenen of majo’s
Allemaal
een chocoladeletter en banket
en
altijd ook wat knutselspullen erbij….
Dan
kwam die pop, auto of treinbaan met
veel
snoepgoed en chocomelk, wat was je dan blij!!!
Mijn
moeder vond het leuk en spannend om te doen
voor
elk kind iets te kopen met weinig poen…
En
op 6 december stond de tafel gedekt
dan
straalde ze want het was weer perfect!
Ineke 20-8-2016
zaterdag 12 november 2016
12 november
Twaaluf november dus
heden familiedag;
neven en nichten met
aanhang paraat.
Lunchen en dan naar de
beeldenverzameling.
Daarna het afscheid van 't
neefje dat gaat.
woensdag 22 juni 2016
vrijdag 10 juni 2016
Engel
Een
engel
Er
woont nu een engel naast jou,
een
engel met prachtig wuivend wit haar.
Ze
komt bij jou op bezoek, ze loopt in en uit
heen
en weer en ze is hier en dan weer daar.
Ze
heeft een licht om zich heen en een lieve lach.
Ik
knipoog naar haar en ze zegt me gedag……
‘Kijk
mam dit is Marietje en kijk dit is Do.’
Ze
knikt vriendelijk en zegt, ‘O…mooi zo!’
Ze
is vast en zeker gezonden,
zij
heeft haar buurvrouw gevonden.
Ineke
21-5-2016
woensdag 1 juni 2016
Eigenlijk.
Eigenlijk
Hoe
eender waren wij eigenlijk!
Onze
diepste pijnen en verdrieten
waarin
we elkaar moeizaam ontmoetten,
hoe
eender waren zij uiteindelijk!
Ging
het niet altijd om de eenzaamheid,
het
elkaar niet verstaan, niet bereiken...
Om
het verlangen, naar 'Ja, ik heb je gezien,
en
wat ik zie is goed'?
Hoe
eender waren wij eigenlijk!
Onze
stemmen, verhalen, vertelsels
in
drievoud of nog vaker,
zo
deelden wij onszelf met de wereld.
Hoe
eender onze Liefde voor natuur,
dieren,
bloemen. En mensen.
Dát
herkennen, en erkennen...
bracht
dan toch verbondenheid.
Samen
gingen we vergeten
wat
niet herinnerd hoeft te worden.
Nageltjes
lakken, een dreuge witte erbij,
Méér
hadden we niet nodig.
Uiteindelijk
deden de vertelsels er niet meer toe,
werd
alles zwijgend gezegd.
Dat
je van me hebt gehouden
en
ik van jou.
donderdag 26 mei 2016
dinsdag 24 mei 2016
Post
Post
Mijn
moeder vroeg, ‘verveel je je?’
Ik
zei, ‘nou uh…. nee’ maar tja…
“schrijf
maar een brief aan tante Mauritia”.
Dat
deed ik dan keurig met daarbij een stripje.
Zo
maakte ik een kaart voor onder andere tante Nel
en
drukte ik kerstkaarten voor alle tantes en ooms.
Het
zelf maken was toen iets heel gewoons
en
het bedenken en illustreren kon ik wel.
Af
en toe duikt er weer post op bij een opruiming.
Leuk
om te zien dat wat ik nu doe,
ik
toen ook al met veel plezier deed!
Een
fijne, zeer productieve jeugdherinnering.
Ineke 24-5-2016
vrijdag 20 mei 2016
maandag 9 mei 2016
Onweer
ONWEER
“Als
de donder je bed uit
en
als de bliksem op je knieën!!!”
Mijn
vader zette de ramen open en bad,
dat
dit onheil ons huis zou sparen.
Hij
had als kind, genoeg ellende gehad.
Hun
boerderij brandde tot twee keer toe af,
door
het hemelvuur in de vorm van een bol.
De
angst die hij had, voelde voor ons als straf…
Ineke
6-5-2016
zondag 8 mei 2016
zaterdag 7 mei 2016
Een strieker
Een
strieker
Hermien
van de Mölle uit Harreveld,
kende
een strieker maar het kostte wel geld.
Hij
streek over haar pijnlijke rug en nek
en
zie naar een paar keer…..weg was het gebrek.
Mijn
moeder geloofde niet in die onzin,
het
was geldklopperij, ze zag het nut er niet van in.
Mijn
vader was meestal te goeder trouw
en
geloofde dat die man, mij helpen zou.
Uiteindelijk
na een aantal keren er heen
en
beetje strijken over mijn poliobeen,
bleef
ik moeilijk lopen ...... ik was niet genezen.
De
strieker vertrok dat hebben we in de krant gelezen.
Ineke
7-5-2016
Buitenbed
Eindelijk 's nachts wat hoger temp'raturen.
Voor 't eerst dit jaar weer in het buitenbed.
't is heerlijk en we hopen dat de pret
tot zeker in oktober nog zal duren.
Al in de aller allervroegste uren
worden we in het zonnetje gezet.
Goudgele warme stralen schijnen net
in onze slaapplek zonder buitenmuren.
Het mussenpaar dat bij ons in kwam wonen
vliegt heel de tijd voortdurend af en aan,
om voor hun dochters en hun zonen
op zoek naar etenswaar te gaan.
Wij liggen in ons bed met rode konen
dit voorjaarstafereel gade te slaan.
François
vrijdag 6 mei 2016
Een beek
Een beek
Het water zocht zijn eigen wegen stroomt rustig kronkelend
door uitgesleten zachte waterkanten.
Ineke
donderdag 5 mei 2016
Haiku 01
uilenroep in stilte
geestesoog ziet goud en bruin
moment in mijn nacht
http://www.beleefdelente.nl/vogel/bosuil
het vergeten weten
Het vergeten weten
Mijn moeder wist heel veel.
Nu weet ze niet meer alles.
Als ze wist dat ze niet meer zou weten,
dan zou ze ………….. ’ het wel weten!’
Maar ja, ze weet niet meer
dat ze het niet meer weet.
Ineke
27-4-2016
Gezakt
Oei dat was schrikken zeg
plots door de bank gezakt
maar ons gestel is niet
blauw en niet bont
Dankzij die vergaande
houtrotverschijnselen
vielen we wel onver-
wacht op ons' kont
François, 5 mei 2015
Abonneren op:
Reacties (Atom)